Σε μια έρευνα με τίτλο Meditation, melatonin and breast/prostate cancer που έγινε από τους επιστήμονες  A.O. Massion, J. Teas, J.R. Hebert, M.D. Wertheimer, J. Kabat-Zinn το 1995, ο διαλογισμός έχει προσδιοριστεί σαν «η διατήρηση του ελέγχου της προσοχής, στην υπηρεσία της αυτοπαρατήρησης, στο εδώ και τώρα.» Οι αρκετές τεχνικές διαλογισμού ξεχωρίζουν κυρίως συμφωνά με το επίκεντρο εστίασης τους. Μερικές τεχνικές εστιάζουν στο πεδίο της βιωματικής αντίληψης ή αλλιώς βιωματικής εμπειρίας γνωστή και σαν επίγνωση και μερικές άλλες τεχνικές εστιάζουν σε ένα προεπιλεγμένο αντικείμενο γνωστή και σαν συγκέντρωση του νου. Υπάρχουν και κάποιες τεχνικές διαλογισμού που μεταθέτουν το πεδίο εστίασης από την επίγνωση στη συγκέντρωση.

Στο διαλογισμό της επίγνωσης ο διαλογιζόμενος κάθεται άνετα, σιωπηλός, επικεντρώνει την προσοχή του εστιάζοντας στην επίγνωση ενός αντικειμένου ή μιας διαδικασίας (όπως η αναπνοή, έναν ήχο όπως τα μάντρας, ένα γρίφο ή koan, έναν οραματισμό). Ο διαλογιζόμενος συνήθως προτρέπεται να διατηρεί ένα ανοιχτό πεδίο εστίασης.
Για να διαλογιστούμε χρειάζεται να κατανοήσουμε δυο παράγοντες:

1)να εκτιμήσουμε την πολυπλοκότητα του νου (πως δουλεύει ο νους) και
2) να εξοικειωθούμε με την επίγνωση.

Όταν γνωρίσουμε πως η σκέψη παίρνει μορφή, τι δίνει έναυσμα για σκέψη, σε ποιες συνθήκες ο νους είναι επιρρεπής σε σκέψεις, μόνο τότε μπορούμε να κάνουμε ένα άλμα πέρα από το θολωμένο νου και να βιώσουμε την ροή της αδιάκοπης ευδαιμονίας και την εμπειρία της πνευματικής πληρότητας. Για να τα κατανοήσουμε όλα αυτά χρειάζεται να καλλιεργήσουμε και να γαλουχήσουμε την παρατηρητικότητα, την εγρήγορση, την επαγρύπνηση και να έχουμε διεισδυτική διορατικότητα.

Ενώ δεν εμποδίζουμε την ελεύθερη κίνηση από τη μια σκέψη, αντίληψη, στην επόμενη παράλληλα επιτρέπουμε στο νου να «καθαρίσει» από ότι μας ενοχλεί, από οποίες σκέψεις μας που αφορούν το παρελθόν ή το μέλλον και μπορεί να μας αποσπούν από το δικό μας παρόντα χρόνο. Καμιά σκέψη, εικόνα, αίσθηση ή συναίσθημα δε θεωρείται «εισβολέας».

Ο διαλογιζόμενος διατηρεί μια στάση χωρίς έμφαση στη προσπάθεια, απλά εστιάζει να παραμείνει στο εδώ και τώρα. Χρησιμοποιεί την εστίαση σαν «άγκυρα» -ένα ιδανικό σημείο να εστιάσει κανείς είναι η αναπνοή- και έτσι φέρνει το νου συνεχώς πίσω στο παρόν, αποφεύγοντας τις νοητικές αναλύσεις ή τη φαντασία που αναπτύσσει ο νους γύρω από το περιεχόμενο της επίγνωσης. Παράλληλα ο ίδιος ο διαλογιζόμενος αυξάνει την ανεκτικότητα του και τη χαλαρότητα ως προς τη διαδικασία της κάθε σκέψης.

Ο διαλογισμός της συγκέντρωσης χρησιμοποιείται από αρκετές θρησκείες ή πνευματικές πρακτικές. Ενώ στο διαλογισμό της επίγνωσης υπάρχει ένα ανοιχτό πεδίο εστίασης στο διαλογισμό της συγκέντρωσης ο διαλογιζόμενος έχει στρέψει την εστίαση του σε ένα συγκεκριμένο αντικείμενο π.χ. μια επαναλαμβανόμενη προσευχή, ενώ προσπαθεί να ελαχιστοποιήσει τη διάσπαση της προσοχής του και φέρνει το νου πίσω στο επιλεγμένο αντικείμενο του διαλογισμού.

Μπορούμε να εξασκηθούμε στο διαλογισμό ακόμα και στο περπάτημα ή σε κάποιες άλλες απλές επαναλαμβανόμενες δραστηριότητες. Ο περιπατητικός διαλογισμός αφορά τη παρατήρηση του βηματισμού αποκτάμε επίγνωση για την κίνηση, τον ήπιο τρόπο της κίνησης και τη χάρη του ανθρωπίνου σώματος. Ο περιπατητικός διαλογισμός διακόπτει τις συνηθισμένες, αυτόματες, νοητικές λειτουργίες. Κατ’ αυτό το τρόπο αποκτούμε επίγνωση για την πρωτογενή φύση της αντίληψης και των γεγονότων, εστιάζουμε τη προσοχή μας στη διαδικασία ενώ αδιαφορούμε για το σκοπό ή το αποτέλεσμα. Με απλά λογία μαθαίνουμε να εστιάζουμε, να παρατηρούμε και να γνωρίζουμε σε βάθος το κάθε βήμα που κάνουμε χωρίς να μας απασχολεί το που θα φτάσουμε τελικά.

Επίσης σας προτείνουμε να διαβάσετε, από τη στήλη της αρθρογραφίας μας, το άρθρο:
Οδηγός για αρχαρίους στο διαλογισμό
.

Pin It on Pinterest

Share This

Μοιραστείτε!

Μοιραστείτε το με τους φίλους σας!

Γράψου στο Newsletter μας!

Γράψου στο Newsletter μας!

Θέλεις να λαμβάνεις νέα άρθρα και να μαθαίνεις πρώτος για τα Workshops που διοργανώνουμε;

Γράψου τώρα στο newsletter μας!

Η εγγραφή σας ήταν πετυχημένη. Σας ευχαριστούμε!